ΜΟΝΟ ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΜΑΣ, ΑΡΤΟ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ. Από τον Maco Grello.

289 Views
ΜΟΝΟ ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΜΑΣ, ΑΡΤΟ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ. Από τον Maco Grello. ΜΟΝΟ ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΜΑΣ, ΑΡΤΟ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ. Από τον Maco Grello.

 ΜΟΝΟ ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΜΑΣ, ΑΡΤΟ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑΤΑ. Από τον Maco Grello.

 Πέρασε και η Πρωτομαγιά στην μικρή μας την Ελλάδα. Γέμισαν οι κοντινές περιοχές της Αθήνας κόσμο, σαράντα λεπτά διαδρομή με το αυτοκίνητο την έκανες δυο ώρες. Σαν τις κότες στιβαγμένοι στο κοτέτσι οι άνθρωπου να πιουν καφέ, να βάλουν σε μια καρέκλα τον χοντρό τους κώλο και να απολαύσουν ως τυχεροί που βρήκαν θέση το συνωστισμό. Και να πουν «τι ωραία μέρα αυτή η Πρωτομαγιά»! Οι ντόπιοι να κάνουν το σταυρό τους, μια φορά για τα τόσα ευρώ που κυκλοφόρησαν ανάμεσα τους μετά από έναν δύσκολο χειμώνα κι άλλη μια δεύτερη για το «αμάν να ξεκουμπηστούνε, μπουχτήσαμε»! Δεν είναι μυστικό, όλοι αυτοί οι ντόπιοι απολαμβάνουν τον τόπο τους καλύτερα χωρίς την πολυκοσμία, ίσως κάποιοι να προτιμούσαν και την φτώχεια τους από το να (εξ)υπηρετούν τόσο κόσμο και μάλιστα τέτοιου είδους. Έξω από μια ταβέρνα λογομαχούσε μια κυρία με έναν άλλο κύριο που περίμεναν και οι δυο όρθιοι με τις οικογενειές τους, στην ουρά να αδειάσει ένα τραπέζι για να κάτσουνε να φάνε. Σαν τα ζώα που τους έβαλε ο τσοπάνης τους να φάνε και χτυπάνε τα κέρατα τους. Σαν να είχανε να φάνε μέρες. Στην επιστροφή για το διαμέρισμα θα συνωστιστούνε πάλι όπως τα πρόβατα που στριμώχνονται στην πόρτα της στάνης μετά τη βοσκή. Και τι μέρα διαλέγουν κάθε χρόνο για όλα αυτά, ένδοξη εργατική Πρωτομαγιά!
 
 Ο άνθρωπος αυτός, ο κάθε άνθρωπος, που είναι φτιαγμένος από ψυχή, από πνεύμα και από ύλη, ξέχασε, τα ξέχασε όλα. Την ψυχή του κάπου την ξέχασε μέσα του και ούτε που θυμάται πως υπάρχει. Ούτε που θυμάται που την συνάντησε την τλευταία  φορά. Ούτε γνωρίζει πως αυτός, αυτός είναι υπεύθυνος, δική του είναι η ευθύνη που τριγυρίζει άψυχος ανάμεσα στα μαγαζιά, στα πολυκαταστήματα, στις καφετέριες και τις ταβέρνες, στα σουβενιρ που σε καλούν να πάρεις ένα αναμνηστικό για να θυμάσαι μια στιγμή από την ζωή σου. Κι εσύ γελοίε, με ένα μαγνητάκι στο ψυγείο σου θαρρείς πως έζησες! Θαρρείς πως μια μπριζόλα, ένα φρέντο κι ένα παγωτο είναι η ζωή.
Φοράς τα ρούχα που αναδεικνύουν το κορμί σου, τα παπούτσια που κάνουν τα ποδια σου να φαίνονται πιο μακρυά, να πλησιάζουν των μοντέλων. Τι κι αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τι κι αν πονάς, τι κι αν κρυώνεις, τι κι αν τσούζουν τα μάτια σου από τις μπογιές, τι κι αν το ωραίο πρόσωπο σου αρχίζει να λιώνει στη ζέστη και να στάζει μέικ απ; Τεντώνεις τα χέρια και με μια σέλφι ωραιοποιημένη, είσαι πιο όμορφη από ποτέ. Τι κι αν ελάχιστα θυμίζει τον εαυτό σου; Χαμογέλα! Ανέβασε την στο προφίλ σου. Δεν βλέπεις στην οθόνη σου πόσο χαρούμενοι ειναι όλοι; Μην κοιτάς γύρω σου, επικεντρώσου στην οθόνη. Τι κι αν με όλα αυτά ξέχασες ποιος είσαι; Είσαι αυτός στις φωτογραφίες στο προφίλ σου, είσαι τα like σου, σχέσεις σου είναι οι followers, συναισθήματα τα love σου, το γέλιο σου είναι έξι γράμματα χωρίς ήχο, ΧΑΧΑΧΑ . Γιατί; Γιατί αυτό κάνουν όλοι. Όλα ύλη, μόνο ύλη. Σαν πρεζάκια δαγκώνουμε με τα δόντια τις βιτρίνες και ζητάμε περισσότερο ύλη. Δεν μου φτάνει! Χρειάζομαι κι άλλο! Κι άλλο!
 
Κι όταν πεθάνεις αδερφέ, κι εσύ κι εγώ, θα καθίσει η ψυχή μας απέναντι σε έναν δίκαιο, και τότε ναι, θα την θυμηθείς την ψυχή σου. Θα ανοίξει τα κατάστιχα, απορρημένος και αυτός με την κατάντια σου θα μονολογήσει «Κατά εικόνα και κατά ομοίωσιν»... Τότε θα του πεις «Αυτό έκαναν όλοι»! Ακόμα και ο Θεός θα πρέπει να απορεί πως έφτιαξε ένα δημιούργημα που μπορεί να ξεπέσει τόσο πολύ. Το σώμα μας θα αφεθεί σε έναν κρύο τάφο να σαπίσει, ένα άχρηστο κουφάρι, λίπασμα για το μεγάλο οικόπεδο. Τότε θα μείνει η ψυχή, αφού καθώς λένε εκείνη δεν πεθαίνει, διαφορετικά δεν αμφιβάλλω πως την έχουμε ήδη δολοφονήσει. Ότι ύλη πιάσαμε θα γίνει σκόνη, ότι σπίτια χτίσαμε, ότι αυτοκίνητα αγοράσαμε, ότι φτηνό ή ακριβό ακουμπήσαμε θα έχει πάνω του ζωγραφισμένο ένα μεγάλο, ειρωνικό μηδέν. Εκείνη την ώρα τη στερνή, θα σε ρωτήσει το πνεύμα πριν σιγήσει «τι έργο  κατάφερες εδώ κάτω που ήρθες». Κι εσύ θα ψάχνεις ποια είναι η καλύτερη απάντηση να δώσεις, μάταια όμως, γιατί τίποτα δεν κατάφερες. Τι να ξεχωρίσεις από το τίποτα;
 
Άσε το μετά λες, ασε την εκείνη την μέρα λες, φτύνεις τον κόρφο σου και σταυροκοπιέσαι. Φάε, πιες! Δεν βλέπεις, έχουμε προβλήματα! Μια μέρα μας μένει που και που, μια αργία να ξεδώσουμε, την όμορφη ατμόσφαιρα μη χαλάς. Πήγαινε πιο πέρα, φύγε! Δεν θέλουμε σωτήρα, δεν θέλουμε επαναστάτες στην αυλή μας. Πόλεμο θες να ανοίξεις με τους αρχηγούς του κόσμου; Τους πολιτικούς και τους θρησκευτικούς. Δεν βλέπεις πως όλα είναι καλά; Κοίτα φαγητό, κοίτα άρτο που μας δίνουν! Κοίτα πως τρέχουν οι κιμάδες και τα άρρωστα κρέατα από τα στόματα μας! Φάε βρώμικο, είναι καλό. Κοίτα τα φρούτα και τα λαχανικά πως είναι όλα ίδια, τι όμορφα... «Δεν πιστεύω να έχουν καμιά αρρώστια»; «Όχι, χθες τα ραντίσαμε φάρμακο, δοκιμάστε ελεύθερα». ... Αρρωστήσαμε από τα φάρμακα που πήραμε για να είμαστε καλά.
 
 Εξορίστε τον! Να μη τον ακούμε άλλο. Όλους αυτούς που μιλήσαν, τι τους κάναμε; Τους κλείσαμε μέσα σε βιβλία. Υπάρχουν ακόμα; Ποιος ξέρει;  Τα κάψαμε ή τα διαβάζει κανείς; Σταμάτα, αρχίζει! Είναι ή ώρα για τα θεάματα, δόξα τον Υψιστο Αρχηγο. Με ποια ομάδα είσαι από τις δύο; Ποιος είναι ο αγαπημένος σου παίκτης; Κάθε μέρα κάτι διαφορετικό να κρατιέται το ενδιαφέρον αμείωτο. Αφήνω την ζωή που μου δόθηκε σε μια γωνιά στον καναπέ και παρακολουθώ την ζωή των άλλων. Ψηφίζω ποιος μου αρέσει κι αφήνω στην άκρη τον εαυτό που άλλο δεν μου αρέσει. Πάλι καλά, έχουμε θεάματα, να βλέπουμε, να συζητάμε, να τσακωνόμαστε, να ταυτιζόμαστε... Τι ενδιαφέρον που έχει η ζωή, αναρωτιέμαι τι έκαναν παλιά. Προσεύχομαι να είναι πάντα καλά οι αρχηγοί μας και ποτέ να μην μας στερήσουν τα θεάματα! Αλίμονο μας μετά, τι θα κάνουμε; Με ποιον θα ασχοληθούμε; Τραγικό! Θα μείνουμε μόνοι με τους αληθινούς εαυτούς μας. Ελπίζω να μην έρθει ποτέ αυτή η μέρα. Μόλις κλείσει η τηλεόραση, ο υπολογιστής, το κινητό, μόλις κλείσεις τις βρύσες της αποβλάκωσης, τι σιωπή... Τι φρίκη! «Άφησε κάτι σε παρακαλώ ανοιχτό, δεν μπορώ να κοιμηθώ». Εντάξει... Κοιμήσου τώρα, καληνύχτα.
 ------------------------------------------------------------------
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;
-Το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση- Κυκλοφόρησε -Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα ΕΔΩ ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.
-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι! ΕΔΩ
.
#kulturosupa @MacoGrello #θεάματα #τηλεόραση #αποβλάκωση #ψυχή #ύλη

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή