Η Ελπίδα επέστρεψε... Βασίλης Καρατζόγλου | «Covid-19 stories»

5291 Views
Η Ελπίδα επέστρεψε... Βασίλης Καρατζόγλου | «Covid-19 stories» Η Ελπίδα επέστρεψε... Βασίλης Καρατζόγλου | «Covid-19 stories»

 

 
Είναι ήδη 8, και στις 8.30 πρέπει να είναι στο Μεταξουργείο. Φοράει τα ρούχα του, παίρνει το κράνος και ανεβαίνει στην μηχανή. Στον δρόμο σκέφτεται ότι δεν ξέρει πολλά για την ζωή της αλλά δεν τον πειράζει. Περνάει υπέροχα μαζί της! Θυμάται την πρώτη τους συνάντηση που ήταν και οι δυο τους αμήχανοι. Δώσανε τα χέρια και μετά καθίσανε σε ένα απόμερο καφέ για να μιλήσουνε.
-Αντρέας.
-Ελπίδα.
-Χάρηκα.
-Και εγώ.
 
Έτσι ξεκίνησαν όλα και έτσι συνεχίζουν εδώ και πέντε μήνες. Σήμερα έχουν και επέτειο γνωριμίας. Μπορεί να μην είναι όλη μέρα μαζί αλλά νιώθει ότι κάτι τους συνδέει.
 .
.
Έφτασε. Ψάχνει να βρει να παρκάρει την μηχανή του. Ευτυχώς βρήκε. Δεν ήρθε ακόμα. Περίεργο. Συνήθως δεν αργεί. Την παίρνει τηλέφωνο για να δει που είναι, αλλά μάταια. Μια φωνή τον ενημερώνει ότι: «Η κλήση σας προωθείται».Ξαναπροσπαθεί. Τζίφος. Περνάει μία ώρα και η Ελπίδα πουθενά. Αποφασίζει να φύγει για το σπίτι του. Όλο το βράδυ αναρωτιέται τι μπορεί να έχει συμβεί. Τι είναι αυτό που την οδήγησε να διακόψει τόσο απότομα την σχέση τους. Ξαπλώνει στον καναπέ και σκέφτεται όλα τα πιθανά σενάρια.«Ξενέρωσε. Αυτό είναι όλο. Τι κάθομαι και ψάχνω. Το πράγμα μιλάει από μόνο του. Ήρθε, κάναμε ότι κάναμε, και μετά εξαφανίστηκε. Αλλά τι να περιμένεις από μία γυναίκα που την γνωρίζεις σε ένα σάιτ γνωριμιών. Ώρες - ώρες κάνω και εγώ κάτι βλακείες», μουρμουρίζει. Προσπαθεί να την ξεχάσει αλλά μάταια. Η εικόνα της έρχεται συνέχεια στο μυαλό του. Την άλλη μέρα αποφασίζει να της στείλει μήνυμα. «Ελπίζω να είσαι καλά. Αν θέλεις να τα ξαναπούμε έλα να με βρεις στο γνωστό σημείο, το Σάββατο στις 7μ.μ». Το μήνυμα εστάλη. Φτάνει το Σάββατο και αυτός είναι εκεί στο γνωστό σημείο να την περιμένει. Πίνει τον καφέ του και κοιτάει συνέχεια το ρολόι του. Η ώρα περνάει αργά και βασανιστικά. 7.05,7.10,7.15, 7.20. Δεν φαίνεται πουθενά. Κάνει να φύγει και ξαφνικά την βλέπει απέναντι του. Στα χέρια της κρατάει ένα μωρό.
 
-Καλησπέρα.
-Καλησπέρα Ελπίδα.
-Θέλεις ακόμα να με δεις;
-Ναι, βέβαια.
-Συγνώμη που δεν μπόρεσα να έρθω τις προηγούμενες φορές.
- Δεν πειράζει .Έλα κάτσε, μην στέκεσαι όρθια.
Κοιτάζει το μωρό και μέσα του φτιάχνει διάφορα σενάρια. Εκείνη διαβάζει τις σκέψεις του.
-Σκέφτεσαι τι κάνω εδώ με ένα παιδί στην αγκαλιά;
-Δεν σου κρύβω ότι είμαι περίεργος να μάθω.
-Θα σου πω όλη την αλήθεια γιατί αυτό νιώθω ότι πρέπει να κάνω.
-Περιμένω με ανυπομονησία να ακούσω, της λέει και την βοηθάει να βάλει το μωρό στο καρότσι.
 
Εκείνη παραγγέλνει έναν ελληνικό καφέ και  αρχίζει να του εξηγεί.
 
 
 
-Το παιδί είναι δικό μου και το  απέκτησα με τον πρώην σύζυγο μου. Απλά αυτός αποφάσισε μια μέρα να φύγει για μπίζνες στο εξωτερικό. Είπε ότι θα πήγαινε δοκιμαστικά και ότι θα ξαναγύρναγε. Έφυγε και δεν ξαναγύρισε. Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ευθαρσώς: «Ελπίδα, δεν θα ξαναγυρίσω στην Ελλάδα. Θα μείνω στο Βερολίνο για πάντα. Ελπίζω να με συγχωρέσεις».Τώρα θα μου πεις γιατί έφερα το παιδί μαζί μου. Γιατί η αδερφή μου που το πρόσεχε- όσο δούλευα ή βγαίναμε ραντεβού-,έφυγε και πήγε πίσω στο χωριό για πάντα, και αυτή την στιγμή δεν έχω που να το αφήσω . Για αυτό δεν ήρθα στο ραντεβού. Ξέρω ότι σου φαίνεται λίγο περίεργο όλο αυτό. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν στην αρχική μας συμφωνία να ακούσεις όλα αυτά και να σου φέρω και ένα μωρό. Ψάχνω και για δουλειά και μου έχουν πέσει όλα μαζί.
 
Προσπαθεί να βρει κάτι να της πει. Ίσως κάποια λόγια παρηγοριάς με μπόλικες δόσεις θετικής σκέψης αλλά δεν του βγαίνει. Ίσως αν της έλεγε να κάνουν μια κανονική σχέση και όχι μόνο σεξ και να είναι πιο πολλές στιγμές μαζί. Ίσως αν της έβρισκε μια δουλειά. Ίσως αν…
-Ελπίδα δεν ξέρω τι να πω. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να ακούσω όλα αυτά που άκουσα. Πέρασες και περνάς μεγάλο ζόρι. Αν θέλεις  μπορώ….
 .
.
Η κουβέντα τους διακόπτεται από το κλάμα του μωρού. Η Ελπίδα προσπαθεί να το ηρεμήσει αλλά αυτό δεν δείχνει να ηρεμεί. Εκείνος το πιάνει μαλακά,  το κουνάει, και το μωρό σταματάει το κλάμα.
-Αντρέα πρέπει να φύγω. Το μωρό πείνασε και πρέπει να πάω να το ταΐσω. Πριν φύγω θέλω να σου εκμυστηρευτώ κάτι.
-Ναι, πες μου. Είμαι όλος αυτιά.
-Δεν θέλω να συνεχίσουμε να βλεπόμαστε. Θέλω να σταματήσουμε εδώ.
- Οκ, κανένα πρόβλημα. Όπως νιώθεις. Να σου πω την αλήθεια και για μένα οι επαφές μας ήταν ένα αδιέξοδο...
Του σκάει ένα φιλί και σηκώνεται όρθια.
-Πέρασα υπέροχα. Δεν ξέρω τι άλλο μπορώ να πω. Ξέρω ακούγεται κάπως χαζό, αλλά όντως πέρασα υπέροχα, του λέει και βάζει το μωρό στο καρότσι.
-Ναι, ήταν όμορφες οι στιγμές που ζήσαμε. Πραγματικά εύχομαι να πάνε όλα καλά στην ζωή σου, της λέει εκείνος.
-Οπότε χρειαστείς κάτι μην διστάσεις να μου τηλεφωνήσεις.
-Σ’ ευχαριστώ.
Είναι αμήχανοι και οι δύο. Σαν την πρώτη μέρα που συναντήθηκαν. Θέλει να της πει ότι θέλει να την ξαναδεί. Ότι τώρα την γουστάρει ακόμα περισσότερο. Ότι δεν μπορεί να χαθούν έτσι απλά. Θέλει να της πει ότι είναι ερωτευμένος μαζί της αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Την βλέπει να φεύγει και σκέφτεται ότι σίγουρα κάπου θα συναντηθούνε. Κάπου θα ξαναβρεθούνε. Θα ζει μ’ αυτή την Ελπίδα.
 
 
 
 
ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ.
Πω, πω τον πήρε ο ύπνος. Πάλι θα αργήσει στη δουλειά. Πετάγεται και τρέχει κατευθείαν στο μπάνιο. Ρίχνει μπόλικο νερό στο πρόσωπο του. Προχθές συνάντησε πάλι μία άγνωστη για να κάνουν σεξ. Που θα πάει αυτό; Δεν θα πρέπει να φτιάξει κάποια στιγμή την ζωή του; Πόσο καιρό θα είναι μόνος; Δεν πρέπει να κάνει άλλες σκέψεις πρωϊνιάτικα. Πρέπει να κάνει γρήγορα. Έχει ήδη αργήσει. Είναι χαρούμενος που βρήκε αυτή τη δουλειά. Δεν είναι κάτι σπουδαίο αλλά δεν τον ενοχλεί. Αρκεί να πληρώνεται. Να νιώσει ότι κάνει κάτι στην ζωή του. Φτάνει έγκαιρα. Ευτυχώς δεν είχε κίνηση. Καλημερίζει τους συναδέλφους του και πάει να φτιάξει καφέ. Χτυπάει το τηλέφωνο. Η Μαρία από το λογιστήριο είναι. Του λέει να ανέβει να πάρει κάτι τιμολόγια. Ανεβαίνει λίγο βαριεστημένα. Σκέφτεται ότι πρέπει να κόψει τα άσκοπα ξενύχτια. Άλλωστε τώρα δουλεύει και πρέπει να ξυπνάει νωρίς. «Πάρε τα τιμολόγια και περίμενε να πάρεις την νέα συνάδελφο σου για να την εκπαιδεύσεις», του λέει και φωνάζει την κοπέλα να έρθει στο γραφείο της. Εκείνη μπαίνει στο γραφείο και η Μαρία τους συστήνει.
-Ελπίδα από εδώ ο Αντώνης. Θα δουλεύεις μαζί του στο τμήμα της μισθοδοσίας. Ελπίζω να τα πάτε καλά και να έχετε μια καλή συνεργασία.
Κοιτιούνται σαστισμένοι και προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν αυτό που συμβαίνει.
Περνάνε δύο λεπτά χωρίς να πούνε κουβέντα.
-Χάρηκα Αντώνη, λέει η Ελπίδα και του δίνει το χέρι.
-Λοιπόν, Ελπίδα σε ξαναβρίσκω, ψιθυρίζει εκείνος και το πρόσωπο του λάμπει από χαρά.
-Γνωρίζεστε από κάπου;ρωτά αμέσως η Μαρία.
-Όχι, όχι, απαντάνε και οι δύο με ένα χαμόγελο αμηχανίας.
 
Το ίδιο χαμόγελο που είχαν και τότε που πρωτογνωριστήκανε.
 

.
«Covid-19 stories» 
Κάθε 13 του μηνός στις σελίδες του Kulturosupa.gr
 
 ..
Ακολουθήστε το Kulturosupa.gr στα social media
 ..
      

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Βασίλης Καρατζόγλου
Βασίλης Καρατζόγλου
Γεννήθηκα στο νοσοκομείο της Καρδίτσας πριν από 41 έτη και αυτό είναι αρκετό όλα αυτά τα χρόνια να ζήσω εμπειρίες και καταστάσεις που κάποια μέρα θα γίνουν ιστορίες και θα εκδοθούν από κάποιον εκδοτικό οίκο που θα εκτιμήσει τους ήρωες αυτούς. Μέχρι τότε πίνω τον μέτριο φρέντο εσπρέσο κάθε πρωί, γυμνάζομαι όσο μπορώ, ακούω Bruch Springsteen, και γράφω στην Κουλτουρόσουπα για να ξεφύγω και λίγο από την καθημερινότητα αλλά η ρημάδα πάντα μας ξεπερνάει. Νομίζω ότι κάπου μας κάνει πλάκα ο Θεός και ότι ξεκαρδίζεται στα γέλια ο άτιμοςόταν μας βλέπει να κάνουμε σχέδια και να ψάχνουμε μανιωδώς την ευτυχία. Πιστεύω στην ειρήνη και ότι μια μέρα ο κόσμος θα ζει χωρίς θανατηφόρους ιούς, πολέμους και ηλίθιους πολιτικούς. Το τελευταίο πιστεύω ότι είναι και το πιο δύσκολο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή