Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης κριτικάρει τις νέες ταινίες της εβδομάδας 17 – 23 Οκτωβρίου 2013, στην "K".

11209 Views
Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης κριτικάρει τις νέες ταινίες της εβδομάδας 17 – 23 Οκτωβρίου 2013, στην Ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης κριτικάρει τις νέες ταινίες της εβδομάδας 17 – 23 Οκτωβρίου 2013, στην "K".


Αυτή τη βδομάδα δεν θα σας βάλω σε «trip» Οσκαρ αλλά σε πρόκληση Φεστιβάλ Βερολίνου. Μια και συνεχίζεται στις αίθουσες  η «Γκλόρια» λόγω σημειούμενης επιτυχίας, κάντε ένα τεστ αφενός των γούστων σας κι αφετέρου αν έπραξε σωστά η κριτική επιτροπή και προτίμησε την Χιλιανή πρωταγωνίστρια Παουλίνα Γκαρσία κι όχι τη Ρουμάνα Λουμινίτα Γκεοργκίου της ταινίας «Οικογενειακή υπόθεση» που βγαίνει σήμερα Πέμπτη 17 Οκτωβρίου στα σινεμά, είναι η καλύτερη της εβδομάδας αλλά το «καλύτερη» που υπογραμμίστηκε και με «Χρυσή Άρκτο» στο Φεστιβάλ Βερολίνου οφείλεται κατά 50ο/ο και παραπάνω, στην ερμηνεία.

Μια και θέλετε «ευρωπαϊκό», ας μπαίνετε ενίοτε και στα ευρωπαϊκά «τεστ». 

Βέβαια, της ρουμάνικης ταινίας της λείπει ο κράχτης, αυτός που σήκωσε ψηλά την «Γκλόρια» κι ήταν στην δική της εβδομάδα το «νυχτερινό τραίνο για τη Λισαβόνα»

Όσο για τον αμερικάνικο κινηματογράφο… Αυτός, μας άφησε χρόνια…. Ασχολείται τώρα με την τηλεόραση.
Το αμερικάνικο της εβδομάδας που θα στηριχτεί κι από τις κριτικές, είναι το «Μια στάση πριν το τέλος» αλλά αυτά θα τα πούμε όταν το πιάσει η πένα στη διπλανή στήλη...

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

(Child’s pose)

Ρουμανία, 2013
Σκηνοθεσία: Κάλιν Πίτερ Νέτζερ
Παίζουν: Λουμινίτα Γκεοργκίου

Ένας από τους λόγους που ήμουν από παιδί οπαδός των βραβείων των Ακαδημιών (βλ Οσκαρ κλπ) και λιγότερο των φεστιβάλ δεν ήταν μόνο το γεγονός πως στις Ακαδημίες ψηφίζουν χιλιάδες ανθρώπων που όλοι τους κάνουν σινεμά και προέρχονται από όλους τους κλάδους από τους οποίου απαρτίζεται μια ταινία ενώ στα Φεστιβάλ αποφασίζουν οκτώ – εννιά «σοφοί». Μα ήταν και κάτι άλλο. Πως  στα Φεστιβάλ επειδή και τα έργα είναι λίγα και τα βραβεία ελάχιστα , γίνονται κάτι «μοιρασιές» περίεργες που δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Δηλαδή μια ταινία που παίρνει το Πρώτο Βραβείο, καλό είναι, κατά τους άτυπους κανονισμούς να μην πάρει κάτι άλλο ώστε τα βραβεία να διοχετευθούν.

Έτσι δεν έγινε πέρσι με το «Αγάπη» στις Κάνες όπου για να πάρει το «Χρυσό Φοίνικα» θυσιάστηκαν οι πρωταγωνιστές Ζαν Λουί Τρεντινιάν και προπάντων η Εμανουέλ Ριβά;

Στην «Οικογενειακή υπόθεση» το πρόβλημα προβάλλεται ακόμα πιο έκτυπα διότι όλη η ταινία είναι η μάνα κι αν δεν υπήρχε αυτή η ηθοποιάρα, η Λουμινίτα Γκεοργκίου, να παίξει τη μάνα έτσι όπως την έπαιξε, τι ταινία θα ήταν αυτή ώστε να πάρει «Χρυσή Άρκτο»; Παίρνοντας, όμως, «Χρυσή Άρκτο», έπρεπε να βρεθεί πρωταγωνίστρια για βραβείο κι ευτυχώς που υπήρχε η υπέροχη Παουλίνα Γκαρσία με την «Γκλόρια» ώστε να καταλήξουν αξιοπρεπώς. Όμως η Λουμινίτα Γκεοργκίου θυσιάστηκε σαν την Ιφιγένεια. Μένει η Ευρωπαϊκή Ακαδημία να γίνει θεά Άρτεμις, να στείλει στη θέση της θυσιασμένης το ιερό της ελάφι, δηλαδή το βραβείο ερμηνείας της Ακαδημίας ώστε η Γκεοργκίου να σωθεί και να σταλεί στην Ταυρίδα, δηλαδή στα Οσκαρ μια κι η Ρουμανία το υπέβαλε για επίσημη εκπροσώπηση. Αν και στα ευρωπαϊκά θα έχει να αντιμετωπίσει την Μπάρμπαρα Σούκοβα στη «Χάνα Αρεντ» αλλά… ας βγουν πρώτα οι υποψηφιότητες εκεί κι ύστερα συζητάμε.

 Η ερμηνεία της Γκεοργκίου είναι που δίνει υπόσταση στο έργο. Διότι έχουμε μια μάνα που κανονικά θα έπρεπε όλοι να αντιπαθούμε για το πώς έχει ευνουχίσει τον γιό της με την υπέρ-προστατευτικότητα της και δεν μιλάμε για παιδάκι αλλά για ολόκληρο άντρακλα, παντρεμένο, με προβλήματα  στο γάμο του – εννοείται, με  καλή σχέση της πεθεράς με τη νύφη , με πατέρα «καπελωμένο» από τη σύζυγο που δεν τολμά να παρέμβει και που κάποια στιγμή ο γιός προκαλεί θανατηφόρο τροχαίο. Και τότε αναλαμβάνει η μάνα. Η τελική της σκηνή, όταν πηγαίνει να συλλυπηθεί τους γονείς του θύματος του γιού της, θαρρείς και είναι η σκηνή στην οποία βασίστηκε για να στηρίξει την ερμηνεία της και να κτίσει το ρόλο της. Πως τα καταφέρνει με τα ανθρώπινα και πολυποίκιλα χρώμα της και μας την κάνει αυτή τη μάνα τόσο συμπαθητική, μας γεννά τόση συμπόνια, χωρίς να αλλοιώνει το έργο , είναι αξιοθαύμαστο.

Ο σκηνοθέτης βασισμένος στο θαυμάσιο σενάριο που σκιαγραφεί αυτό το πορτραίτο, το περιστατικό αλλά και το περιβάλλον, είναι ο λιγότερο αναμεμειγμένος στην υπόθεση. Ναι μεν ζωντανεύει το δράμα με την καλή συνεργασία με τους ηθοποιούς αλλά υιοθετεί και μια αλόγιστη κίνηση κάμερας, πέρα δώθε, σαν παραπαίουσα συνείδηση, που κουράζει κι εκνευρίζει και δεν καταλαβαίνουμε το νόημα της. Ωστόσο δεν βλάπτει το σύνολο.
 

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

(Fruitvale Station)

ΗΠΑ, 2013
Σκηνοθεσία: Ράιαν Κούγκλερ
Παίζουν: Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, Οκτάβια Σπένσερ

Ας λένε ότι θέλουν οι κριτικοί κι οι φοβισμένοι αναγνώστες τους. Αυτό το περιβόητο και πολυδιαφημισμένο «αμερικάνικο ανεξάρτητο» θα κατέστρεφε μια μέρα το σινεμά εκεί. Αν δεν το κατέστρεψε, που είναι βαριά λέξη, σίγουρα το υποβάθμισε τρομακτικά. Με την εμμονή στο ρεαλισμό, τον πιο ωμό και καθημερινό ρεαλισμό, που του λείπουν η ποίηση κι η ανάπλαση, έγινε , στην καλύτερη περίπτωση, ρεπορτάζ και για ποιο λόγο να πάω σινεμά για να δω αυτό που βλέπω και στο δρόμο ή ακούω στα νέα της τηλεόρασης, χωρίς να υπάρχει ένας Ντε Σίκα ή ένας Ροσελίνι να του δώσει μυθικές διαστάσεις.

Σε αυτά τα πλαίσια κινείται η ταινία αυτή που λογικά θα υμνηθεί, στην οποία καλούμαστε να δούμε το περιστατικό εκείνο του 2008 όπου ένας νεαρός Αφρο-Αμερικάνος, παραμονή Πρωτοχρονιάς πυροβολήθηκε.
Αντε πάλι ξανά τα ίδια, άντε πάλι οι καθημερινότητες των Αφρο-Αμερικάνων, και το σοβαρότερο: Το Χόλυγουντ από εκεί που αφορούσε κάποτε ολόκληρο τον πλανήτη, με τα «ανεξάρτητα» που στοιχίζουν πάμφθηνα κατάφερε να το μετατρέψει όλο αυτό σε καθαρά… τοπικό.

Όμως… Όμως… Όμως. Θα διέπραττα αδίκημα αν δεν έβαζα το «όμως». Διότι ο νεαρός σκηνοθέτης  Ράιαν Κούγκλερ δεν περιορίστηκε στην ωμή καταγραφή του περιστατικού μα είδε τον κεντρικό χαρακτήρα ως πρόσωπο σημαδεμένο από τη Μοίρα. Ως ένα άτομο που μια ανώτερη δύναμη του έστησε καρτέρι εκείνη την ημέρα που είχε αποφασίσει να συμφιλιωθεί μέσα του με τους δικούς του ανθρώπους. Αυτό είναι ένα επαινετικό χαρτί που αποκλείεται να μην του το παραδώσω. Ωστόσο η συνολική αντίληψη πάνω στο είδος είναι «μικρή», παρόλο ότι μπροστά μας παίχτηκε η τραγωδία ενός μικρού ανθρώπου.
 

ΝΕΑ ΚΙ ΟΜΟΡΦΗ

(Jeune et jolie)

Γαλλία, 2013
Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν
Παίζουν: Μαρίν Βαχτ.

Η ταινία προλαβαίνει να «κλέψει» μερικές εντυπώσεις καθώς και θεατές από τη «Ζωή της Αντέλ» που θα έρθει αργότερα και που έχουν ομοιότητες αλλά η «Αντέλ» την άφησε πίσω τούτη την «νέα κι όμορφη»
Ο Φρανσουά Οζόν μας έχει συνηθίσει στις ανισότητες των ταινιών του αλλά και στο καλό γούστο με το οποίο ενίοτε αναπληρώνει. Εδώ έχουμε μια … Αντέλ, μια 17χρονη, διαφορετική ταξικά από αυτήν που πήρε το «Χρυσό Φοίνικα», η εδώ  17χρονη ηρωίδα είναι μεγαλοαστικής οικογένειας, θέλει να ολοκληρωθεί σεξουαλικά και εκεί θυμάται (η ηρωίδα; Η μήπως ο Οζόν;) την «ωραία της ημέρας» και δηλώνει στους γονείς της ότι θέλει να γίνει πόρνη.

Ναι, υπάρχει κι εδώ το στοιχείο του ερωτικού ξυπνήματος στην εφηβεία, υπάρχουν και τα καλαίσθητα και καλόγουστα του Οζόν, βεβαίως και καταλήγει στο άνισο αποτέλεσμα, όπως συνέβαινε και με άλλους Γάλλους σε προηγούμενες δεκαετίες (Τεσινέ κλπ) αλλά δεν μπορώ να γίνω ένας άλλος, κάποιος δηλαδή που δεν είχε δει την «Ζωή της Αντέλ» πριν πάει σε τούτη. Δυστυχώς μου συνέβησαν ανάποδα. Η πρωταγωνίστρια έχει σεξουαλικότητα αλλά για τα λοιπά το μέλλον θα δείξει.
 

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

(About time)

Ηνωμένο Βασίλειο- ΗΠΑ, 2013
Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Κέρτις
Παίζουν: Ρέιτσελ Μακ Ανταμς, Μπιλ Νάι, Κι Ασκουιθ Κόου

Πάντα έλκει το ταξίδι στο χρόνο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ρομαντική κομεντί που είναι πιο χαλαρές κι οι διαθέσεις. Κι όταν την έχει γράψει (και σκηνοθετήσει) ο Ρίτσαρντ Κέρτις που δεν μετακινήθηκε από το «4 γάμοι και μια κηδεία», άρα δεν εξελίχθηκε, ωστόσο εγγυάται για κάτι ευχάριστο με κάποια σκόρπια στραφταρίσματα. Όπου το ταξίδι στο χρόνο έρχεται εδώ ως κληρονομικό χάρισμα και με αυτό προσπαθεί ο νεαρός ήρωας να «ρίξει» την κοπέλα. Ο σκελετός είναι καλός, τα στραφταρίσματα δεν τα βοηθούν οι ηθοποιοί αλλά να πω κάτι τελευταίο; Έχω την εντύπωση πως όταν τη δω σε κάποια από τα συνδρομητικά κανάλια, σε κανένα χρόνο, θα δω μια άλλη ταινία, αραχτός στην πολυθρόνα θα την διασκεδάσω περισσότερο.
 

RIDDICK

ΗΠΑ, 2013

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Τουόχι
Παίζουν: Βιν Ντίζελ

Να , το είδος που υπηρετεί συστηματικά πλέον ο αμερικάνικος κινηματογράφος. Ένα blockbuster, σε κάποιο πλανήτη, όπου έχει εγκαταλειφθεί ο ήρωας κι έρχονται μισθοφόροι και θα γίνει των… τεχνικών εφέ , ανήμερα. Υπόθεση, ηθοποιία, είναι όλα χωρίς έκφραση. Κι ενώ τις χαζεύω αυτές τις ταινίες όταν τις δω όχι σε ώρα επαγγελματική όπου το πιθανότερο είναι να εκνευριστώ, αλλά σε ώρα ψυχαγωγική, προσωπική, συνειδητοποιώ τότε τις διαφορές από εκείνα των προηγούμενων δεκαετιών και της παιδικής μου ηλικίας που φεύγοντας από το σινεμά, είχα δει μια υπόθεση και μαζί με τον θαυμασμό για τον ήρωα ή τον εντυπωσιασμό από κάποιες εικόνες , έπαιρνα μαζί μου και κάποιο συναίσθημα. Αυτά, τα χαζεύω και μετά τα ξεχνάω. Κι αν τα δω ολόκληρα.. Να το πω κι αυτό.
 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

1.    ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ. Ηθοποιάρα η πρωταγωνίστρια
2.    ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. Προσπάθειες για διάσταση Μοίρας και Τραγωδίας
3.    ΝΕΑ ΚΙ ΟΜΟΡΦΗ. Ο, τι αρπάξει από την «Αντέλ»
4.    ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ. Ρομαντική κομεντί χωρίς σταρ
5.    RIDDICK. Το σημερινό Χόλυγουντ
Κ Ρ Ι Τ Ι Κ Η   Τ Α Ι Ν Ι Ω Ν

Από τον Παναγιώτη Τιμογιαννάκη

(μέλος της European Film Academy)
ΥΣ.Ευχαριστούμε τη διοίκηση της εφημερίδας για την παραχώρηση πνευματικών δικαιωμάτων του Π.Τ. φυσικά και τον ίδιο.
Κάθε Παρασκευή ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στην  Kulturosupa, κριτικάρει τις νέες ταινίες που προβάλλονται στις αίθουσες .


Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Αναγνώστης – reporter
Αναγνώστης – reporter
Δημιουργήσαμε μια στήλη αναγνωστών και δημοσιεύουμε χωρίς περικοπές οτιδήποτε σε αφορά και θέλεις να το μοιραστείς δημόσια με όλους τους υπόλοιπους αναγνώστες μας Πως; Στέλνεις το κείμενο σου έως 600 λέξεις μαζί με μια φωτογραφία από το θέμα σου, ένα τίτλο και τα στοιχεία σου και θα το δεις δημοσιευμένο στην «Κ» ΑΜΕΣΩΣ. Στο μειλ kulturosupa@yahoo.gr και θέμα «Αναγνώστης – Αρθρογράφος».

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Λεξικό Ομαλών Ανωμαλιών: ΆΝΘΡΩΠΟΣ
Λεξικό Ομαλών Ανωμαλιών: ΆΝΘΡΩΠΟΣ
με 0 Σχόλια 4274 Views

Aμάθεια, αστάθεια, γήρας, εμπειρία, ζήλος, ημιμάθεια, ιαχή, λογική, μαϊμουδισμός, νταής, ξετσιπωσιά, οπορτουνισμός, ρουτίνα, τέρας, χάος, ψυχή... λέξεις που συμπληρώνουν την παρακάτω αλφάβητο ενός δωρεάν  λεξικού φιλοδοξώντας να προκαλέσει πικρά μειδιάματα και δεύτερες σκέψεις με θέμα «ΆΝΘΡΩΠΟΣ». Γράφει ο Μανώλης Ιωαννίδης για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή