TΑΞΙΔΙΑΡΙΚΟ ΠΟΥΛΙ… μια μικρή ιστοριούλα από τη Ζωούλα Οικονόμου..

367 Views
TΑΞΙΔΙΑΡΙΚΟ ΠΟΥΛΙ… μια μικρή ιστοριούλα από τη Ζωούλα Οικονόμου.. TΑΞΙΔΙΑΡΙΚΟ ΠΟΥΛΙ… μια μικρή ιστοριούλα από τη Ζωούλα Οικονόμου..

Kulturosupaki μου γλυκό σήμερα ήρθε στο μυαλουδάκι της Ζωούλας μια μικρή ιστοριούλα, η οποία όμως θα ολοκληρωθεί την επόμενη φορά, ας μην φλυαρώ όμως άλλο και ας την δούμε..

ΤΑΞΙΔΙΑΡΙΚΟ ΠΟΥΛΙ…
 

Μόλις έκλεισε και την τελευταία βαλίτσα, αμέσως ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της και ξέσπασε σε λυγμούς.. Σωριάστηκε στο πάτωμα σαν ένα κουβάρι από κλωστές και μια λιμνούλα από δάκρυα σχηματίστηκε μπροστά της..
Στη σκέψη της βρισκόταν μόνο αυτός… Έκλαιγε με αναφιλητά, μπορεί να είχαν περάσει δυο ώρες μπορεί μόλις λίγα λεπτά, ο χρόνος είχε σταματήσει , είχε νεκρωθεί το μόνο που ένιωθε πλέον ήταν πόνος , πόνος βαθύς.. Ένιωθε πως ένα μαχαίρι την είχε διαπεράσει σε όλο της το κορμί μέχρι που ανάμεσα σε λυγμούς και αναστεναγμούς ένιωσε μουδιασμένη, ακινητοποιημένη και αποκοιμήθηκε..
Ξαφνικά γύρω στις 05:00 ξύπνησε. Ξύπνησε ιδρωμένη, με τα μάτια πρησμένα. τα χείλη ξερά  και ένα κόμπο στο λαιμό, έναν κόμπο που τη δυσκόλευε στην αναπνοή της.
Αμέσως ήρθε στο μυαλό της η τελευταία του κουβέντα ‘’ ΤΕΛΟΣ’’, της φώναξε και χτύπησε με μένος την εξώπορτα του σπιτιού του, από τα μάτια του πετάγονταν σπίθες οργής.. Είχαν περάσει τρεις βδομάδες και ακόμα θυμάται το άγριο βλέμμα του και την μικρή φλέβα στο μέτωπο του που πεταγόταν τόσο επικίνδυνα που νόμιζε πως από στιγμή σε στιγμή θα ξεχύνονταν από το κορμί του και εκσφενδονιζόταν πάνω της.
Εκείνη είχε μουδιάσει και τον κοιτούσε αποκαμωμένη, δεν πίστευε αυτό που έβλεπε, για ακόμα μια φορά είχε καταφέρει να την κάνει να παγώσει.. Την άρπαξε από το μπράτσο άγρια και την πέταξε έξω.. Μόλις ένιωσε το βίαιο άγγιγμα του αμέσως συνήλθε, κατέβηκε γρήγορα τη σκάλα και έτρεξε στον δρόμο έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε και βγήκε στην κεντρική λεωφόρο… Σωριάστηκε στην πρώτη στάση που βρήκε, ευτυχώς ήταν ξημερώματα και δεν είχε κανέναν άλλο στη στάση, περίμενε το μοναδικό λεωφορείο που περνούσε, αναθεμάτισε ακόμα μια φορά την τύχη της που δεν είχε χρήματα για να πάρει ένα ταξί…
Η ώρα που καθόταν στη στάση της φαινόταν ένας ολόκληρος αιώνας, οι σκέψεις περνούσαν σαν αστραπές από μπροστά της και μετά κενό, τίποτα. Σκεφτόταν πόσο πολύ τον αγάπησε, πόσο τρυφερός ήταν στην αρχή μαζί της και μετά εκείνο το άγριο βλέμμα που είχε γίνει δεύτερο πανωφόρι του τον τελευταίο καιρό και μετά ΚΕΝΟ, το απόλυτο κενό.. Δεν ήξερε αν έπρεπε να κλάψει, αν έπρεπε να φωνάξει , αν έπρεπε να γελάσει που επιτέλους έφυγε έστω και με αυτόν τον τρόπο..
Το λεωφορείο έφτασε, όπως πάντα ήταν ασφυκτικά γεμάτο, χώθηκε σε μια γωνίτσα και από δίπλα της μια παρέα αγοριών που γυρνούσαν από τη βραδινή τους έξοδο χαζογελούσαν και έλεγαν για τα κοριτσάκια που γνώρισαν.. Σε όλο το λεωφορείο ακούγονταν γέλια και φωνές και αυτή ένιωθε να βράζει ακόμα περισσότερο στο ζουμί της, ήθελε να τους φωνάξει να τους ζητήσει να σωπάσουν , ήθελε αμέσως να κατεβεί ήξερε ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο όμως, οπότε μάζεψε όση δύναμη της είχε απομείνει και δεν είπε τίποτα, μόνο δάκρυσε σιωπηλά.. Τότε ένας νεαρός από τη διπλανή παρέα της πρόσφερε ένα χαρτομάντιλο, της έγνεψε συγκαταβατικά και της είπε : Όλα για κάποιο λόγο γίνονται..
Ευτυχώς σε λίγο άρχισε να αδειάζει το λεωφορείο και μέχρι να το καταλάβει έφτασε στο σπίτι της..
Έκανε ένα μπάνιο για να μπορέσει να ηρεμήσει και τότε ανάμεσα σε στεγνά και βουβά κλάματα το πήρε απόφαση , ήρθε ο καιρός να φύγω, να φύγω μακριά..
Κοιμήθηκε χωρίς σκέψεις και την άλλη μέρα ξύπνησε και το ανακοίνωσε στους δικούς της : Θα φύγω , θα πάω στη θεία Μυρσίνη στη Γερμανία..
Και ο Αποστόλης? ρώτησαν με απορία οι γονείς της.. Τι έπαθες ξαφνικά ? Τόσο καιρό σε παρακαλάμε να πας στη θεία σου για να κυνηγήσεις την τύχη σου, πριν από δύο χρόνια ενώ ήσουν έτοιμη να φύγεις , παράτησες και την υποτροφία σου για το μεταπτυχιακό, παράτησες και τη στρωμένη δουλειά που σου είχε η θεία σου , για να μείνεις εδώ με τον Αποστόλη, τί άλλαξε τώρα?
Θα φύγω και δεν συζητάω τίποτα άλλο.. Ο Αποστόλης τελείωσε, είπε και βγήκε έξω στο μπαλκόνι για να πάρει φρέσκο αέρα , ένιωθε ότι το δωμάτιο την έπνιγε…
Μετά από λίγο ξαναμπήκε στο δωμάτιο και τους είπε ακριβώς τι έγινε, τους είπε τι γινόταν τους τελευταίους τρεις μήνες.. Τον Αποστόλη τον αγάπησα, τον ερωτεύτηκα , παράτησα γι’αυτόν και το μεταπτυχιακό μου, και την καριέρα μου .. Επειδή τον ερωτεύτηκα άντεξα την ανέχεια, ανέχτηκα το γεγονός ότι ήμουν μια άνεργη και έμενα με τους γονείς μου γιατι δεν μπορούσα να συντηρηθώ μόνη μου , γιατί τον αγάπησα.. Ο Έρωτας μου γι’ αυτόν μου έδινε τη δύναμη να αντέχω όλες αυτές τις αντιξοότητες, γιατι δίπλα του ένιωθα ότι τα είχα όλα, τα πράγματα όμως άλλαξαν τον τελευταίο καιρό.. Ο Αποστόλης άλλαξε, έγινε βίαιος, έγινε εριστικός και εγώ το ανέχτηκα, στάθηκα δίπλα του γιατι ακόμα έβλεπα τον άνθρωπο που είχα ερωτευτεί , ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΣΑ…
Νόμιζα ότι αυτό είναι ο Έρωτας, νόμιζα ότι πάνω από όλα είναι ο Αποστόλης και δεν έχει σημασία το πώς μου συμπεριφέρεται, νόμιζα ότι έπρεπε να ανέχομαι κάθε συμπεριφορά του για να είναι αυτός χαρούμενος..
Νόμιζα…
χαζομάρες….
Τον άφησα να καταπατήσει την αξιοπρέπεια μου, τον άφησα να μου συμπεριφερθεί σαν σκουπίδι γιατι νόμιζα ότι θα αλλάξει , ότι θα ξαναγίνει ο άνθρωπος που είχα ερωτευτεί αλλά έκανα λάθος.. 
Νόμιζα ότι οι συχνοί καυγάδες μας ήταν τα αλατοπίπερο του Έρωτα μας.. Έκανα λάθος, όχι γι’αυτό που ένιωθα, έκανα λάθος γιατί δεν έφυγα νωρίτερα, γιατί δεν μάζεψα τον αυτοσεβασμό μου την πρώτη φορά που τον πέταξε στο πάτωμα.. Αλλά τώρα ξέρω ότι ο Έρωτας δεν είναι αυτό.. Ο Έρωτας θέλει δυο ανθρώπους , θέλει  ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΥΟ ΜΙΣΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΙΕΙ ΤΟ ΑΛΛΟ…
Ο μόνος λόγος που έμενα Ελλάδα ήταν για να είμαι μαζί του, το μέλλον μου όμως ξέρω πως είναι εκεί έξω..
Θα φύγω για να βρω το μέλλον που μου είχα στερήσει τόσο καιρό…

Φωτογραφικό υλικό




Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή