Το μόνο σίγουρο ότι γεννιέσαι οικολόγος… για μετά, άστο!

150 Views
Το μόνο σίγουρο ότι γεννιέσαι οικολόγος… για μετά, άστο! Το μόνο σίγουρο ότι γεννιέσαι οικολόγος… για μετά, άστο!

«Το μόνο σίγουρο ότι γεννιέσαι οικολόγος… για μετά, άστο!»
Σαν αρχή της σεζόν (εμείς έτσι την ορίζουμε!) αλλά και της στήλης ταυτόχρονα, αφού σας καλωσορίσω, λέω να αρχίσω με τα βασικά. Κάτι σαν την αλφαβήτα των νηπίων, το πεντάγραμμο του μουσικού, τα θεμέλια του οικοδόμου… Και να πάω εντελώς πίσω, στον πρωταρχικό πυρήνα, να ξεκινήσω από τη γέννηση της ίδιας της ζωής, όταν οποιαδήποτε έννοια, σκέψη, λέξη, εκφραζόταν με ένα γλαφυρότατο αλλά δυσερμήνευτο… «ουγκ»!


Μπορεί το τότε «ουγκ» και τη σημερινή φιλοσοφημένη, περισπούδαστη «οικολογία» να τα χωρίζουν έτη φωτός, όμως κάποια πράγματα δεν άλλαξαν, ούτε πρόκειται να αλλάξουν στο διηνεκές, στο γνωστό πλανήτη γη: οι ΦΥΣΙΚΟΙ  ΝΟΜΟΙ, που διέπουν κάθε φυσικό φαινόμενο, είτε μπορούν η πεπερασμένη λογική και γνώση του ανθρώπου να το ερμηνεύσουν, είτε όχι! Το ασύλληπτο σύμπαν που μας περικλείει, η ραγδαία και θεαματική αλλαγή της φύσης γύρω μας, οι γλύκες, τα τερτίπια και οι εκρήξεις της, η γέννηση, ο θάνατος, η αναγέννηση... φαινόμενα με νόμους τόσο ισχυρούς, που η ύπαρξή τους να αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς για τον ορισμό της ισχύος. Κάτω από αυτούς τους αδιαπραγμάτευτους νόμους γεννιέσαι κι εσύ, με τον ίδιο απαράλλαχτο τρόπο από καταβολής ανθρώπου, και ο ερχομός σου πάντα, ένα κορυφαίο «μυστήριο της φύσης»!
Έρχεσαι γυμνός, ενστικτώδης, ασυμβίβαστος, αγνός, αληθινό κομμάτι της φύσης που σε γέννησε. Καμιά σύμβαση κοινωνική ή άλλη δεν έχει τη δύναμη να αλλοιώσει το πρωτόγονο βασικό σου ένστικτο. Αυτό που σου υπαγορεύει να ΖΗΣΕΙΣ πάση θυσία, στον εξωμήτριο, περίπλοκο κόσμο… και δυο-τρία ακόμη ένστικτα, καθοριστικά για την επιβίωση και αναπαραγωγή σου και πέραν τούτου… ουδέν!
Κανείς δεν σε δίδαξε να βυζαίνεις, να αναπνέεις, να καταπίνεις, να περπατάς, να χαμογελάς, να κλαις.. τα κάνεις εντελώς μόνος σου, με αυτοματισμό και επιτυχία ζηλευτή!

Είσαι ένας αξιοθαύμαστος αυτοδίδακτος, όπως ακριβώς υπήρξαν όλοι οι πρόγονοί σου και θα υπάρξουν και οι απόγονοί σου, αν δεν βάλει το… βέβηλο χέρι του κανένας διεστραμμένος γενετιστής. Η φύση σου έδωσε με απαράμιλλη σοφία τα πρώτα, καθοριστικά «μαθήματα ζωής» για την ύπαρξή σου, αλλά ταυτόχρονα και έναν πολύτιμο «οδηγό επιβίωσης» για μπούσουλα, εντελώς αφαιρετικό, όπου μόνο τα ουσιώδη έχουν θέση.
Και εσύ, το μόνο «λογικό όν» μεταξύ όλων των έμβιων όντων, τι έκανες; Με τη δική σου «σοφία», έκοψες και έραψες τον μπούσουλα στα ακατανόητα μέτρα σου, αφαίρεσες πρωταρχικά και ουσιώδη, πρόσθεσες άχρηστα κι επουσιώδη, πολλαπλασίασες την αλαζονεία, διαίρεσες τα κομμάτια της φύσης κατά το δοκούν και το… εξαιρετικό σου πόνημα, το… τρως τώρα στη μάπα κανονικά (και με το συμπάθειο!)

Το μοναδικό σου προσόν, ως έλλογο όν, σε οδήγησε σε δρόμους αφύσικους όπου η αλαζονεία  χτύπησε κόκκινο, κάνοντάς σε να πιστέψεις ότι έχεις τη δύναμη «κυρίαρχου» και το δικαίωμα ζωής και θανάτου σε έμψυχα και άψυχα. Αγνοώντας σκόπιμα και επιδεικτικά ότι αποτελείς αναπόσπαστο κομμάτι τους με τη δική σου, ξεχωριστή ιδιαιτερότητα. Υποκαθιστώντας την μαγεία του απλού και φυσικού με διεστραμμένους δαίδαλους. Αποκομμένος από το μητρικό κύτταρο, να πλανιέσαι μόνος σε αδιέξοδα. Αν έτσι λειτουργούν τα έλλογα όντα, χίλιες φορές τα… άλογα!
Τα οποία, παρεμπιπτόντως, μπορούν να έχουν οποιοδήποτε γήινο χρώμα, εκτός από «πράσινο»! Τα «πράσινα άλογα» καλπάζουν στο δικό σου προβληματικό μυαλό και τη μπουρδολογία που το κατακλύζει, όταν έρχεσαι κάποτε αντιμέτωπος με τα… θαυμαστά σου έργα! Και με τους αδυσώπητους φυσικούς νόμους!... μη κάνεις ότι το ξεχνάς, σε αυτούς οφείλεις τη φθαρτή, περαστική σου ύπαρξη και –αν σου διαφεύγει – προϋπήρχαν της άφιξής σου και θα συνεχίσουν να υπάρχουν αιώνια και μετά από σένα, αλλά και ερήμην σου! Και ελπίζω να μη σε σοκάρω! Κατανοώ το φόβο σου σε (σπάνιες) στιγμής αυτοκριτικής, τα αδιέξοδα που μόνος σου έφτιαξες και εγκλωβίστηκες, την αλλοτρίωση που ΣΕ έκανες αγνώριστο, αλλά η … εφεύρεση της «οικολογικής κουλτούρας» όπως την πλασάρεις, δεν με πείθει… δεν μου βγάζει ούτε ίχνος μεταμέλειας, τύψης, συνειδητότητας, αυθεντικότητας… Πάλι «παιχνίδια» άτιμα παίζεις πονηρούλη, πάλι κάνεις τις γνωστές σου αλχημείες ή σαν την αφελή στρουθοκάμηλο κρύβεις τη μούρη σου στην άμμο. Και δεν βρήκες μια στιγμή, κάπου ανάμεσα σε χρηματιστήρια, καμένα δάση, τσιμεντένια χώματα, κομπίνες και χημικά, να δεις πίσω… πόσο γυμνός και αυθεντικά οικολόγος ήρθες και πόσο υποκριτής και έμπορος «οικολόγος» έγινες!


Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Πίτσα Στασινοπούλου
Πίτσα Στασινοπούλου
Οι θεωρητικές σπουδές στη μουσική και την κλασική κιθάρα ή το ασκημένο αυτί λόγω ενασχόλησης, είναι πολύ μικρά εφόδια σε σχέση με την αγάπη για τη Μουσική με Μ κεφαλαίο. Ίσως ο πιο ασφαλής «οδηγός» για έκφραση γνώμης ενός εκπαιδευμένου ακροατή.Που θα χαιρόταν να τη συζητήσει και στο… kal.stassinopoulou@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Τηλε-Θέατρο: Επίκαιρο, αλλά άνευρο το «Γλέντι στον καιρό της πανούκλας»… Είδαμε & Σχολιάζουμε.
Τηλε-Θέατρο: Επίκαιρο, αλλά άνευρο το «Γλέντι στον καιρό της πανούκλας»… Είδαμε & Σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 904 Views
Μία επίκαιρη παράσταση, η οποία ωστόσο δεν καταφέρνει να παρουσιάσει με προσιτό τρόπο το διαχρονικό κείμενο του Πούσκιν, δημιουργώντας ένα συγχέον αποτέλεσμα. Είδε από τον καναπέ του και σχολιάζει ο Γιώργος Μπαστουνάς.
Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή